Kreatywne pisanie prac

pisanie pracKreatywne pisanie prac to z jednej strony sposób spędzania czasu wolnego, a z drugiej trening usprawniający warsztat pisarski. Napisanie pracy dyplomowej, czy magisterskiej stylem naukowym, a wiec wynikającym z kryteriów stawianych tekstom akademickim jest dla dyplomanta i magistranta wyzwaniem. Doktoranci mają nieco większa wprawę w pisaniu pracy ze względu na fakt, że wcześniej przygotowywali już prace akademickie-promocyjne, czyli pracę dyplomową i magisterską. Poza tym doktorant swój warsztat pisarski szkoli również poprzez redakcję publikacji naukowych w formie rozdziałów w monografiach i artykułów. Niewielu dyplomantów, czy magistrantów szkoli swoje umiejętności pisarskie poprzez publikowanie. Wynika to z braku wiedzy na ten temat (jak pisać? gdzie publikować? jakie są kryteria publikacji?). Druga strona medalu jest taka, że nikt od dyplomanta, czy magistranta nie wymaga pisania artykułów naukowych. W konsekwencji, studenci studiów I i II stopnia nierzadko najzwyczajniej nie wiedzą w jaki sposób zabrać się do przygotowania tekstu licencjatu, czy magisterki.

Kreatywne pisanie spełnia jeszcze kilka istotnych funkcji o których wypada wspomnieć. Może pełnić rolę terapii (uzewnętrznienia negatywnych emocji- ożywienie ich). Ta forma ekspresji jest typowa dla osób twórczych o artystycznej duszy. Kolejna funkcja kreatywnego pisania to poszerzenie zasobu słownictwa (pisząc krótsze teksty o charakterze naukowym stanowiących wprawkę do napisania pracy licencjackiej, czy magisterskiej), student z jednej strony wzbogaca wiedzę i małymi kroczkami staje się ekspertem w danej dziedzinie, a z drugiej powiększa zdolność operowania fachową terminologią (w tym automatycznie przyswaja definiowane i opisywane treści). Nie jest tajemnicą, że pisanie krótszych tekstów szkoli. W tym sensie, że pozwala na uniknięcie popełnienia wielu błędów merytorycznych, w tym metodologicznych w trakcie pisania pracy licencjackiej, czy magisterskiej. Kreatywne pisanie prac dyscyplinuje. Pozwala na utrwalenie pewnych schematów zachowań pisarskich – każdy wypracowuje swoje własne. Niejako „wymusza” na piszącym sięganie do źródeł (literatura), drążenia problemu w głąb, poszukiwania odpowiedzi na postawione pytania.

Kreatywne pisanie, a pisanie prac zaliczeniowych 

Zapewne wielu osobom powyższe sugestie kojarzą się z pisaniem prac zaliczeniowych. Istnieje istotna różnica pomiędzy napisaniem pracy zaliczeniowej, a kreatywnym treningiem pisarskim (którego rezultatem jest np. publikacja w periodyku). Do napisania pracy zaliczeniowej student jest zobligowany przez wykładowcę (pisze ją pod przymusem, nierzadko presją czasu). Już sam ten fakt może wyzwalać reakcje stresowe i opór. Gratyfikacja to ocena. Jeżeli jest wysoka, włożony w przygotowanie tekstu nakład pracy powoduje zadowolenie. Najmniej korzystną konsekwencją jest niedostateczna ocena, co powoduje silną frustrację i zniechęca do dalszego pisania jakichkolwiek tekstów (rodzi się przekonanie: „Nie potrafię napisać dobrej pracy”). W przypadku pisanie kreatywnego – pozostańmy przy przykładzie artykułu zgłaszanego do periodyku – student wysyła go w terminie, który sam ustala (redakcja oczywiście narzuca pewien zakres czasowy przyjmowania artykułów, aczkolwiek z reguły terminy są powtarzalne i publikacje składać można cyklicznie). Znika presja czasu. Kolejny etap po złożeniu tekstu, to jego ocena w formie recenzji. Dobra recenzja to gratyfikacja dla studenta. Zła, oznacza konieczność modyfikacji tekstu lub zgłoszenia go do innego periodyku celem skonfrontowania wystawionych recenzji. Z jednej strony student pracuje nad swoim warsztatem pisarskim, cały czas obraca się w środowisku akademickim, równocześnie czerpie szereg ww. korzyści z redakcji tekstów. Przede wszystkim – jak już wspomniano – szkoli się w przygotowaniu pracy licencjackiej (użyteczne są szczególnie recenzje, które bazując na konstruktywnym uzasadnieniu wskazują co jest dobre, a co należy poprawić). Z kolei ocena prac zaliczeniowych rzadko kiedy jest uzasadniana. Najczęściej wykładowca uzasadnia swoją ocenę stwierdzeniem „praca nie na temat”.  Inna kwestia, trenując kreatywne pisanie można dojść do perfekcji i pisać znakomite prace zaliczeniowe redagowane stylem naukowym.